ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
Τελευταία Ενημέρωση: 23:57
25°
Kλασικά και αγαπημένα Jazz, blues, swing, easy listening τραγούδια επιλεγμένα από την «Κ».
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ
Απόστολος Τομαράς

Η όμορφη κόρη που θα μείνει θλιμμένη

Του Απόστολου Τομαρά

Του Απόστολου Τομαρά

tomarasa@kathimerini.com.cy

Θυμάμαι που λέγαμε πως η Τουρκία την Αμμόχωστο δεν την εποίκησε ποτέ γιατί την έχει ως τον άσσο στο μανίκι της, στην περίπτωση που θα έφθανε το πλήρωμα του χρόνου για λύση του Κυπριακού. Θυμάμαι επίσης, που κάθε φορά που υπήρχε προοπτική για κάτι θετικό, ανεξάρτητα τελικής έκβασης του πολιτικού προβλήματος, που επαναστατούσαν οι υπόλοιποι πρόσφυγες φωνάζοντας πως το Κυπριακό δεν είναι μόνο οι Αμμόχωστος. Θυμάμαι πως το 2006 είχαμε ετοιμάσει το σχέδιο «Ελευθερία», που αφορούσε την πιθανότητα επιστροφής της Αμμοχώστου. Ποιοι έμπαιναν πρώτοι στη πόλη, τα πρώτα έργα που έπρεπε να γίνουν, ποιοι θα επέστρεφαν πρώτοι στην πόλη, τα έργα υποδομής που θα ακολουθούσαν για να δοθεί ζωή στη πόλη. Όλα τα είχαμε σκεφτεί εκτός από το προφανές.

Η Αμμόχωστος είχε αρκετές ευκαιρίες, μα όλες χάθηκαν. Το Κυπριακό δεν Αμμοχωστοποιήθηκε και τώρα η κλειστή πόλη κινδυνεύει να έχει την τύχη της Μόρφου, της Κερύνειας, χωριών και κωμοπόλεων των κατεχομένων. Οι Τ/κ με τις πλάτες της Τουρκίας είδαν εκεί την προοπτική για χοντρές δουλειές. Το άνοιγμα της πόλης, έτσι όπως το έχουν στο νου τους στα κατεχόμενα, θα είναι ταφόπλακα για το Κυπριακό. Επικρίνεται έντονα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και από τους μεν και από τους δε για το ενδεχόμενο που υλοποιηθούν τα σχέδια που απεργάζονται στα κατεχόμενα. Δικαίως ο Νίκος Αναστασιάδης δέχεται τα πυρά, γιατί είναι αυτός που από το 2013 διαχειρίζεται το πολιτικό ζήτημα. Το Κυπριακό όμως υπάρχει εδώ και 56 χρόνια.

Οι υπόλοιποι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, με εξαίρεση τον αείμνηστο Κληρίδη, τι έκαναν περισσότερο; Επί της ουσίας τίποτα. Άφησαν ένα πολιτικό ζήτημα στο έλεος του χρόνου. Και ο χρόνος είναι αμείλικτος. Όσο ζούσε ο Ραούφ Ντενκτάς είχαμε το τέλειο άλλοθι. Όταν απεβίωσε φάνηκε πως στην Κύπρο εκτός από τον Ντενκτάς, υπήρχαν και άλλοι αδιάλλακτοι. Λέγεται πως στο δημοψήφισμα του 2004 η φράση του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλους, με τρεμάμενη φωνή «παρέλαβα κράτος δεν θα παραδώσω κοινότητα», ανέβασε το ΟΧΙ στο 75,83%. Η άποψη του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν καθοριστικής σημασίας αλλά το ΟΧΙ ήταν αποτέλεσμα της αδιαλλαξίας του καθενός μας. Όπως πληρώσαμε τα λάθη που οδήγησαν στο 1974 έτσι και τώρα θα πληρώσουμε τη συνήθεια μας, απέναντι στην εισβολή και κατοχή. Μας ενοχλεί και φωνάζουμε που οι Τούρκοι κάνουν περατζάδα με τα πολεμικά τους πλοία και παραβιάζουν κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, αλλά συνηθίσαμε την εικόνα του Πενταδάκτυλου που είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. Ξεχάσαμε και αυτό το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ με το οποίο αρχίζαμε και τελειώναμε τη μέρα μας. Φωνάζουν και χαρακτηρίζουν τον Αναστασιάδη προδότη, αλλά το 2004 χώρισαν τον κόσμο σε πατριώτες και νενέκους.

Ο μόνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που είχε πείσει ότι ήταν έτοιμος να κάνει την αποφασιστική κίνηση ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης, όμως την καθοριστική στιγμή «έμεινε από βενζίνη». Οι υπόλοιποι ό,τι και αν λέγεται το διαχειρίστηκαν. Ουδείς γνωρίζει, αν τελικά οι Τ/κ υλοποιήσουν αυτά που έχουν κατά νου που παρεμπιπτόντως τα έλεγαν και εμείς ή δεν τους ακούγαμε ή δεν τα πιστεύαμε. Η Αμμόχωστος είναι μια μικρογραφία του Κυπριακού προβλήματος που εάν παραμείνει στο έλεος του χρόνου, θα έχει την ίδια τύχη που φαίνεται να έχει και το πολιτικό πρόβλημα. Και μετά θα ψάχνουμε να βρούμε προδότες και νενέκους.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ Συνδεθείτε

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ