ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
Τελευταία Ενημέρωση: 10:48
17°
Kλασικά και αγαπημένα Jazz, blues, swing, easy listening τραγούδια επιλεγμένα από την «Κ».
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ
Κώστας Ιορδανίδης

Η μικρή Σουηδέζα

Του Κώστα Ιορδανίδη

Του Κώστα Ιορδανίδη

cior@otenet.gr

Καθώς περνούν τα χρόνια και αμβλύνεται η μνήμη, η αφετηρία κινημάτων και των πολιτικών δυνάμεων που τα εξέφρα- σαν βυθίζεται στη λήθη και αρχίζει μια σκιαμαχία στη βάση των προτεραιοτήτων του παρόντος, με ιδεολογικές κατηγοριοποιήσεις και εμμονές. Αυτό ανεδείχθη και στη σύνοδο του ΟΗΕ που ήταν αφιερωμένη στο περιβάλλον. Οσο και εάν ηχεί παράδοξο, το περιβάλλον δεν ήταν πάντοτε μια σημαία ευκαιρίας των διανοουμένων, της Αριστεράς ή κάποιων ιδιόμορφων οργανώσεων και κινημάτων. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’60, ήταν ένα από τα κύρια σημεία της «ατζέντας» των Συντηρητικών Ριζοσπαστών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο πρώτος πολιτικός εκφραστής υπέρμαχος του περιβάλλοντος ήταν ο Μπάρι Γκόλντγουοτερ, κατά συνθήκη θεωρούμενος «ακροδεξιός», αλλά επί της ουσίας ο ιδεολογικός αναμορφωτής των Ρεπουμπλικανών. «Δουλειά μας είναι να αποτρέψουμε αυτή την πράσινη σφαίρα που αποκαλούμε Γη να μετατραπεί σε έναν ψυχρό, άγονο, φαιό πλανήτη», έλεγε τότε ο Γκόλντγουοτερ.

Το 1972, ο Ρόναλντ Ρέιγκαν, ως κυβερνήτης, ηγήθη εκστρατείας έφιππος για να αποτρέψει τη διάνοιξη ομοσπονδιακού δρόμου στη Sierras (Σιέρα Νεβάδα). Στην πρώτη ομιλία του ως κυβερνήτη, δεσμεύτηκε να διατηρήσει «τη μαγική ομορφιά της Καλιφόρνιας». Η όλη προσέγγιση των Συντηρητικών άλλαξε μετά το 1980, αλλά δεν ήσαν εκ προοιμίου αδιάφοροι προς το περιβάλλον. Οπως συχνά συμβαίνει στην Ιστορία και στη ζωή, η σκυτάλη περνάει από τη μία πολιτική παράταξη στην αντίπαλη και η φροντίδα για το περιβάλλον μονοπωλείται πλέον από τους διανοούμενους της Αριστεράς και τα κόμματα των οικολόγων στην Ευρώπη. Αλλά ένα κόμμα που έχει στόχο να διαχειρισθεί την εξουσία –στο πλαίσιο ενός συνασπισμού ή αυτοδύναμα– είναι από μιαν άποψη αναξιόπιστο, διότι η πραγματικότητα επιβάλλει συμβιβασμούς και άμβλυνση των ιδεολογικών δεσμεύσεων.

Ετσι λοιπόν, σε αυτήν τη σύνοδο του ΟΗΕ, ενεφανίσθη το φαινόμενο της Γκρέτα Τούμπεργκ – μια 16χρονη Σουηδέζα που απευθύνθηκε με βιαιότητα μοναδική εναντίον των ηγετών του πλανήτη, εγκαλώντας τους «πώς τολμούν» να καταστρέ- φουν το μέλλον της και της γενιάς της. Η παρουσία της αντιμετωπίσθηκε με χλευασμό ακόμη και από όσους προπαγανδίζουν την πολιτική ορθότητα. Χαρακτηρίσθηκε εμμο-
νική, ψυχοπαθής περίπου, αλλά όλοι οι ανατροπείς στην ιστορία του ανθρώπου ανήκαν στην κατηγορία αυτή. Οι «φυσιολογικοί» κοιτάμε τις δουλειές μας, κάποιοι φιλόδοξοι εμπλέκονται στη διαχείριση των κοινών ως στυλοβάτες του συστήματος ή άλλοι ως φορείς της «αλλαγής» του.

Από τους ηγέτες που ασχολήθηκαν με τη δίδα Τούμπεργκ, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν εξέφρασε την άποψη του διεθνούς κατεστημένου. «Πρόκειται για μια ριζοσπαστική προσέγγιση που εχθρεύεται την κοινωνία μας». Εχει δίκιο. Εάν συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς η Γκρέτα Τούμπεργκ ως ανεξέλεγκτη και «εμμονική», θα είναι πράγματι ένας μπελάς μεγάλος, διότι είναι νέα, είναι «τρέντι» και εκτός πολιτικού συστήματος. Και ας λένε ό,τι θέλουν. Ηγέτες που αγωνιούν –ματαίως– να αντιμετωπίσουν προβλήματα σε εθνικό επίπεδο δεν είναι δυνατόν να διαχειρισθούν πλανητικές προκλήσεις.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ Συνδεθείτε

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ