ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
 
Κώστας Ιορδανίδης

Ζηλωτές αντί για πολιτικούς

Του Κώστα Ιορδανίδη

Του Κώστα Ιορδανίδη

cior@otenet.gr

Δεν πρόκειται η σημερινή συζήτηση στη Βουλή να βγάλει –δυστυχώς– τη χώρα από τον πολιτικό βόρβορο εις τον οποίο έχει βυθιστεί εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια, αν και αυτό εύχεται διακαώς ο κάθε μετριοπαθής και σώφρων Έλληνας πολίτης. Τα περί ποιότητος της δημοκρατίας και του δημοσίου διαλόγου, επί του οποίου θα τοποθετηθούν οι πολιτικοί ηγέτες μας σήμερα, είναι θέμα πανεπιστημιακού αμφιθεάτρου και, το σημαντικότερο, δεν πρόκειται κατά κεραία να επηρεάσει την πολιτική συμπεριφορά των κομμάτων.

Και ο λόγος είναι ότι αυτή η χώρα, που φιλοδόξησε να είναι από τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας της «το πρότυπον Βασίλειον της Δύσεως εις την Ανατολήν», παρέμεινε έπειτα από διακόσια χρόνια πολιτικά πρωτόγονη και επειδή –παραδόξως– αυτό συμβαίνει προς γενική ικανοποίηση των πάντων. Διότι σε αυτή την υπέροχη χώρα, με τους ευρηματικούς αλλά ατίθασους πολίτες, ο πολιτικός αντίπαλος αντιμετωπίζεται ως «τέρας» που δεν μπορεί να θεωρείται καν Ελλην.

Αυτά ως προς τη γενική εικόνα, που τορπιλίζουν κάθε προοπτική συνεννοήσεως. Σε πρακτικό επίπεδο, τα θέματα που θα κυριαρχήσουν είναι οι κατηγορίες περί απεχθέστατης παιδεραστίας του τέως διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη και η απεργία πείνας του κατά συρροήν δολοφόνου της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα.

Καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν θα είχε πάρει διαστάσεις εάν η κυβέρνηση ενεργούσε με βάση θεσμοθετημένες διαδικασίες και όχι διά προσωπικής πολιτικής επιλογής –εις την περίπτωση Λιγνάδη– πριν από την ανάληψη του αξιώματος, από το οποίο παραιτήθηκε. Εις δε την περίπτωση Κουφοντίνα, δεν υφίστατο καν θέμα εάν η κυβέρνηση εφάρμοζε τον νόμο που εψήφισε και προβλέπει ότι ο κρατούμενος «επαναμετάγεται στο κατάστημα κράτησης από το οποίο αρχικά μετήχθη».

Κάποιοι λησμόνησαν ότι οι θεσμοθετημένες διαδικασίες και οι νόμοι δεν διαφυλάττουν μόνον τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών, αλλά συγκροτούν ασφαλές πλέγμα, που περιορίζει τις υπερβασίες των ασκούντων την εξουσία. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι υπάρχουν πολιτικοί και όχι ζηλωτές, που έχουν ως στόχο να προσηλυτίσουν ή να εξοντώσουν τον αντίπαλό τους.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ Συνδεθείτε

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ