ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
 
ΝΑΤΑΣΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Δυστυχώς δεν υπάρχει manual ανίχνευσης κινδύνου

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Της Νατάσας Αλεξάνδρου

Υπάρχει μια απίστευτα κυνική εξήγηση για το ότι πλέον δεν προκαλεί σοκ σε κανέναν από μας ο καταιγισμός των καταγγελιών που αφορούν σεξουαλικές κακοποιήσεις ανηλίκων είτε από τους καθηγητές είτε από στενά συγγενικά τους πρόσωπα. Ωστόσο, εγείρονται σοβαρά ζητήματα σχετικά με το κατά πόσο η κοινωνία έχει πλέον αποδεχτεί και συνηθίσει τρόπον τινά τέτοιου είδους ειδησεογραφία. Ζήτημα, επίσης, εγείρεται αναφορικά με την αυξημένη και έκδηλη ανάγκη των θυμάτων να καταγγείλουν τον θύτη τους.

Η τελευταία ημέρα μιας βδομάδας φέρνει ξανά στον δημόσιο διάλογο τον θεσμικό ρόλο που θα μπορούσε να έχει η κοινωνία σε ένα ευαίσθητο και σοβαρό θέμα όπως αυτό της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Ας δούμε πώς φτάσαμε στο σημείο ανήλικα θύματα πλέον οπλισμένα με θάρρος να ομολογούν με πάσα λεπτομέρεια τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστησαν από τον θύτη τους.

Η συνεχής πληροφόρηση γύρω από τα θέματα αυτά φαίνεται ότι βοήθησε κάποια παιδιά-θύματα, τα οποία αρνούνται πλέον να έχουν σκέψη που σωπαίνει, δεν περιμένουν, δεν εγκρίνουν, γνωρίζουν ότι αυτό που τους συμβαίνει δεν είναι πρέπον και δεν συμβιβάζονται με την ιδέα τού να πρέπει να υποβάλλονται σε οποιασδήποτε μορφής σεξουαλική κακοποίηση. Και καταγγέλλουν. Αυτά είναι τα παιδιά που παλεύουν και βγάζουν το μυαλό από τον λήθαργο κάνοντας το βήμα. Αυτά τα παιδιά είναι αυτά που θα οδηγήσουν όλα τα άλλα να σταματήσουν να κρύβονται κάτω από τα σεντόνια μη τολμώντας να ξεστομίσουν το ειδεχθές έγκλημα που βιώνουν από τον πέραν πάσης αμφιβολίας θύτη τους. Είναι καιρός η πολιτεία να βρει εκείνες τις δικλίδες και να αφυπνίσει όλα τα θύματα από τον λήθαργο.

Προσπαθώντας να αιτιολογήσει μάλλον κανείς, αλλά ενίοτε και να δικαιολογήσει, το αιώνιο αυτό φαινόμενο, θα πρέπει να ρίξει, έστω και μια γρήγορη ματιά, στο ευρύτερο πλαίσιο της παγκόσμιας σκηνής, μέσα στο οποίο εκδηλώνεται αυτή η τόσο έντονα προβαλλόμενη και αποκαρδιωτική ανθρώπινη συμπεριφορά. Αρρωστημένα μυαλά πάντα θα υπάρχουν σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας, όπου πάντα θα υπάρχουν οι παραλείψεις, οι αστοχίες, οι καθυστερήσεις λήψης μέτρων. Η αυξημένη παρουσία περιστατικών και κατ’ επέκτασιν η δημοσιοποίησή τους είναι κάτι που σίγουρα θα υποδαυλίζει αισθήματα δυσπιστίας.
Πώς θα ήταν αν δημιουργούσαμε ένα κλίμα που θα μπορούσε να αντικαταστήσει την άγνοια; Καθόλου τυχαίες δεν ήταν οι απόψεις της Βοηθού Διευθύντριας του Τμήματος Καταπολέμησης Εγκλήματος, Κυριακής Λαμπριανίδου, η οποία δεν συμφώνησε με την αύξηση των καταγγελιών που αφορούν σεξουαλική κακοποίηση μιας και τόσο πέρσι όσο και το 2019 οι αριθμοί πάνω-κάτω ήταν οι ίδιοι. Και επεσήμανε ότι χρόνο με τον χρόνο οι ανήλικοι μιλούν. Αυτό είναι ένα ζήτημα ουσίας που επιτυγχάνεται με την ορθή διαπαιδαγώγηση γύρω από ζητήματα που αφορούν τη σεξουαλική ζωή του κάθε ατόμου. Γιατί δεν μπορείς να ελέγξεις ποιος είναι ο θύτης. Αυτό που μπορείς να ελέγξεις είναι πώς το κάθε επίδοξο θύμα μπορεί να αντιδράσει σε μια τέτοια κατάσταση. Έχει λεχθεί από το Υπουργείο Παιδείας ότι από φέτος ειδικές ομάδες που είναι υπεύθυνες για την προετοιμασία του διδακτικού υλικού έχουν ήδη αρχίσει εργασίες και τα μαθήματα αναμένονται να ξεκινήσουν με τη νέα χρονιά. Σχετική εγκύκλιος αναφέρει ότι η ύλη θα επικεντρώνεται σε θέματα σχετικής διαπαιδαγώγησης και προστασίας από τη σεξουαλική κακοποίηση, ιδιαίτερα των παιδιών προδημοτικής ηλικίας και Α΄ τάξης του Δημοτικού, οι εκπαιδευτικοί θα τύχουν σχετικής επιμόρφωσης με στόχο την ενδυνάμωση και στήριξή τους στην εφαρμογή του συγκεκριμένου υλικού.

Ενημέρωση, όμως, επιβάλλεται να γίνεται και στο σπίτι με τον κάθε γονιό να μιλά στο ίδιο του το παιδί χωρίς αναστολές και προκαταλήψεις γύρω από το τι είναι αποδεκτό και τι όχι, μέχρι πού σταματούν τα όρια και ξεκινά η δράση. Ίσως το δικό μας παιδί να σταθεί η αφορμή να σωθεί κάποιο άλλο που δεν τολμά να μιλήσει. Το γεγονός, βέβαια, ότι εννέα εκπαιδευτικοί στην Κύπρο έχουν τεθεί ταυτόχρονα σε διαθεσιμότητα, θα πρέπει να προβληματίσει την πολιτεία για την επιλογή των εκπαιδευτικών. Ίσως θα έπρεπε, κύριοι, την ώρα που αποφασίζετε να βάλετε έναν εκπαιδευτικό στις σχολικές αίθουσες, να μη βλέπετε μόνο την κατάρτιση και τις γνώσεις στην ειδικότητά του, αλλά θα έπρεπε να εξετάζετε και το γενικότερο προφίλ του ατόμου μέσα από εξειδικευμένες συνεδρίες με ψυχολόγους.

Η ψυχοεκπαίδευση μπορεί να είναι η μόνη διέξοδος σε μια μάστιγα που δυστυχώς δεν θα έχει ποτέ τέλος. Γιατί τα ζητήματα αυτά αφορούν αθώα παιδιά και για κάθε παιδί που υποφέρει ένοχος είναι ο καθένας από μας που δεν έκανε αυτό που του επιβάλλει ο ρόλος του να κάνει για να τα προστατέψει. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει πουθενά κανένα manual όπου μπορεί να διαβάσει κάποιος οδηγίες προκειμένου να καταλάβει ποιος μπορεί να είναι ο επίδοξος θύτης.

 

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ