ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
 
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

H Αμερική του Λι Φριντλάντερ

Kathimerini.gr

Αναδρομική έκθεση του διάσημου φωτογράφου στην γκαλερί C/O του Βερολίνου

ΤΗΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Βερολίνο, ένα βροχερό πρωινό του Οκτώβρη. Εξω θόρυβος και όλα εν κινήσει, άνθρωποι και οχήματα. Αφήνοντας πίσω μου την πολύβουη Hardenbergstrasse και μπαίνοντας στις αίθουσες του Amerika Haus, κεντρικού χώρου της γκαλερί C/O Berlin, βρέθηκα σε ένα περιβάλλον ασπρόμαυρο και ακίνητο. Αυτή ήταν η πρώτη εντύπωση. Πολύ σύντομα συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος που αποτυπώνεται στις εκατοντάδες φωτογραφίες του Αμερικανού Λι Φριντλάντερ (τραβηγμένες όλες με την αγαπημένη του Leica), οι οποίες έχουν καλύψει σχεδόν κάθε σπιθαμή των τοίχων, κάθε άλλο παρά ακίνητος είναι. Πάλλεται, δονείται.

Σε μπαρ της Βαλτιμόρης, 1968.

Εργάτες, νοικοκυρές, υπάλληλοι, καταστηματάρχες και πόρνες· αγροτόσπιτα και ουρανοξύστες· αστικά σαλόνια, γραφεία εταιρειών και δωμάτια άθλιων ξενοδοχείων· διάσημοι και άνθρωποι άγνωστοι – όλα αποτελούν ψηφίδες σ’ ένα φωτογραφικό έργο λιτό αλλά εξαιρετικά πυκνό, εντυπωσιακό τόσο στο μέγεθος όσο και στην αισθητική του, αλλά και στο συναίσθημα και στις πληροφορίες που μεταφέρει στον θεατή.

«Από παιδί ονειρευόμουν να γίνω φωτογράφος. Με γοήτευαν τα “υλικά” αυτής της τέχνης. Αλλά ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα διασκέδαζα τόσο πολύ κάνοντας αυτή τη δουλειά».

Η αναδρομική έκθεση που φιλοξενείται στη γερμανική πρωτεύουσα και θα διαρκέσει μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου είναι εξαιρετική αφορμή να μάθουν (όσοι δεν έχουν ακούσει καν το όνομά του) τη δουλειά ενός από τους σημαντικότερους φωτογράφους δρόμου του 20ού αιώνα – ίδια κλάση με άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Μπρους Ντέιβιντσον και ο Γκάρι Γουίνογκραντ. «Από παιδί ονειρευόμουν να γίνω φωτογράφος. Με γοήτευαν τα “υλικά” αυτής της τέχνης. Αλλά ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα διασκέδαζα τόσο πολύ κάνοντας αυτή τη δουλειά», έχει πει ο ίδιος.

Παιδί μεταναστών (από τη Φινλανδία και τη Γερμανία), γεννήθηκε στην πόλη Αμπερντίν, στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, το 1934. Οταν ήταν μόλις επτά ετών, η μητέρα του πέθανε από καρκίνο. Ως έφηβος έβγαζε το χαρτζιλίκι του φωτογραφίζοντας και μετά τις σπουδές του έφυγε για τη Ν. Υόρκη, όπου από το 1956 άρχισε να εργάζεται ως επαγγελματίας φωτογράφος. Πρώτοι του πελάτες ήταν μουσικοί της τζαζ. Κάποιοι άγνωστοι τότε, αλλά μεγάλοι σταρ αργότερα: η Αρίθα Φράνκλιν, ο Μάιλς Ντέιβις, ο Κάουντ Μπέισι κ.ά. Από αυτά τα πορτρέτα πιάνει η έκθεση το νήμα της αφήγησης. Και φτάνει μέχρι τον 21ο αιώνα και τα πιο πρόσφατα αυτοπορτρέτα του Φριντλάντερ – ανέκαθεν του άρεσε να φωτογραφίζει τον εαυτό του, την αντανάκλασή του σε παράθυρα ή τη σκιά του. Ξεχωριστό κομμάτι της αναδρομικής, οι φωτογραφίες της συζύγου του, Μαρίας, και των παιδιών τους, της Αννα και του Ερικ, και αργότερα των εγγονιών του. Μια αίθουσα του Amerika Haus έχει γίνει οικογενειακό άλμπουμ, με στιγμιότυπα γεμάτα αγάπη, τρυφερότητα αλλά και χιούμορ.

Ο Ερικ, γιος του φωτογράφου, στον νεροχύτη του σπιτιού τους, το 1960 (φωτ. Lee Friedlander, Courtesy Fraenkel Gallery, San Francisco and Luhring Augustine, New York).

Για την ιστορία: Το 1979, ο Φριντλάντερ ετοίμαζε ένα άλμπουμ με γυμνές φωτογραφίες και είχε βάλει αγγελία σε εφημερίδες, αναζητώντας μοντέλα. Ανάμεσα σε όσες εμφανίστηκαν στο στούντιό του ήταν και μια χορεύτρια, μικροκαμωμένη και μελαχρινή, με ιταλικές ρίζες, που σχεδίαζε να ασχοληθεί με το τραγούδι και να φτιάξει το δικό της γκρουπ. Πόζαρε «με αυτοπεποίθηση και εντυπωσιακό επαγγελματισμό», όπως έχει πει ο ίδιος, και πήρε τη συμφωνημένη αμοιβή: 25 δολάρια. Ηταν η Μαντόνα. Αλλά αυτή η φωτογραφία δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση. Πουλήθηκε το 2009 σε δημοπρασία του οίκου Κρίστις έναντι 37.500 δολαρίων.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ