ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
Τελευταία Ενημέρωση: 22:40
29°
ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΔΙΑΝΟΜΗ
Kλασικά και αγαπημένα Jazz, blues, swing, easy listening τραγούδια επιλεγμένα από την «Κ».
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ
Μουσική

Συναυλίες με εποχούμενο κοινό

Newsroom Κ, Αθήνα

Η επιδημία του κορωνοϊού ανάγκασε τους καλλιτέχνες να γίνουν πιο δημιουργικοί και ευφάνταστοι

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

Η Παρασκευή 24 Απριλίου ήταν μια περίεργη μέρα για τον 36χρονο Μαντς Λάνγκερ. Ο Δανός ποπ ερμηνευτής και τραγουδοποιός ανέβηκε στη σκηνή που στήθηκε μπροστά σε μεγάλο χώρο στάθμευσης της παραθαλάσσιας πόλης Ορχους, συνέδεσε την κιθάρα και τα πλήκτρα, αλλά αντί για χειροκροτήματα, σφυρίγματα και τη βοή του πλήθους, επικρατούσε μιαν απόκοσμη ησυχία. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτό θα ήταν ο εφιάλτης του κάθε ερμηνευτή. Ο Μαντς Λάνγκερ, όμως, είχε μπροστά του ένα διαφορετικό πλήθος: ένα πλήθος από αυτοκίνητα.

«Ενιωθα σαν να παίζω στην ταινία κινουμένων σχεδίων “Cars”. Ηταν πολύ περίεργα στην αρχή. Δεν υπήρχαν ηχεία. Ηταν όλα πολύ ήσυχα, ειδικά ανάμεσα στα τραγούδια. Οι άνθρωποι μέσα από τα αυτοκίνητα δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν. Ηταν κάτι πρωτόγνωρο και για μένα και για τους ίδιους», λέει στην «Κ».

Και πώς να μην είναι πρωτόγνωρο, όταν τόσο ο Λάνγκερ όσο και οι θαυμαστές του δεν είχαν ποτέ μέχρι τώρα επαφή με την κουλτούρα του drive-in παρά μόνο μέσα από τις παλιές ταινίες του αμερικανικού σινεμά.

Η επιδημία του κορωνοϊού, όμως, που έπληξε τις τέχνες και τη διοργάνωση συναυλιών, ανάγκασε τους καλλιτέχνες να γίνουν πιο δημιουργικοί και ευφάνταστοι. Η πανδημία βρήκε τον Μαντς Λάνγκερ εν μέσω μιας μεγάλης ευρωπαϊκής περιοδείας με κλεισμένες εμφανίσεις σε φεστιβάλ και διοργανώσεις, που ακυρώθηκαν μέσα σε λίγες ημέρες. Η ιδέα μιας drive-in συναυλίας ήταν περισσότερο μια θεωρητική συζήτηση στην αρχή, που τελικά έγινε πράξη και έκανε τον γύρο του κόσμου μέσα από το Διαδίκτυο.

Στη συναυλία του Μαντς Λάνγκερ συγκεντρώθηκαν 500 αυτοκίνητα με ανώτατο όριο τους τέσσερις επιβάτες. Απαγορευόταν να βγουν από τα οχήματά τους, ενώ μπορούσαν να έχουν μόνο ένα παράθυρο κατεβασμένο. CAMILLA LUNDBYE

«Επρεπε να βρούμε ένα μεγάλο πάρκινγκ έξω στο Ορχους, διότι τα αυτοκίνητα έπρεπε να κρατήσουν συγκεκριμένες αποστάσεις, σύμφωνα με τα υγειονομικά μέτρα των Αρχών», μας λέει. Τελικά, τη συναυλία παρακολούθησαν 500 αυτοκίνητα με ανώτατο όριο τους τέσσερις επιβάτες στο καθένα. Οι επιβάτες απαγορευόταν να βγουν έξω από τα οχήματά τους, ενώ μπορούσαν να έχουν μόνο ένα παράθυρο κατεβασμένο. Τα αυτοκίνητα συντονίστηκαν σε συγκεκριμένη ραδιοφωνική συχνότητα για να ακούνε τα τραγούδια του Μαντς Λάνγκερ και συνδέθηκαν στην πλατφόρμα Zoom για να τον βλέπουν. Τα εισιτήρια της συναυλίας εξαντλήθηκαν μέσα σε δύο ημέρες. Το περίεργο είναι ότι η συνύπαρξη του καλλιτέχνη με το κοινό του από μέταλλο και ατσάλι δεν ήταν και τόσο ψυχρή όσο θα περίμενε κανείς.

«Υστερα από λίγο οι θεατές επικοινωνούσαν μαζί μου κορνάροντας, ανάβοντας τα φώτα ή ενεργοποιώντας τους υαλοκαθαριστήρες τους», μας λέει γελώντας. «Επίσης ήμουν κι εγώ συνδεδεμένος στην πλατφόρμα και ανάμεσα στα τραγούδια μπορούσα να μιλήσω μαζί τους. Τους ρωτούσα πώς τα πάνε με την επιδημία, τι δουλειά έκαναν πριν από τον ιό και αν θέλουν να ακούσουν ένα αγαπημένο τραγούδι. Εξελίχθηκε σε μια πολύ συγκινητική εμπειρία, ένιωσα να συνδέομαι με έναν πρωτόγνωρο τρόπο με τους ανθρώπους που ήρθαν να με ακούσουν».

Βέβαια, όσο εντυπωσιακή και αν είναι η drive-in εκδήλωση, δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ατμόσφαιρα και το κλίμα μιας ζωντανής συναυλίας, όπου οι χώροι στάθμευσης θα φιλοξενούν μόνον αυτοκίνητα. Ωστόσο, για το ενδιάμεσο, ο Μαντς Λάνγκερ θεωρεί ότι είναι ένας τρόπος να παραμείνει δραστήριος και να ενισχύσει το εισόδημά του.

Το streaming

«Ενιωθα σαν να παίζω στην ταινία κινουμένων σχεδίων “Cars”», λέει ο Δανός τραγουδοποιός Μαντς Λάνγκερ. CAMILLA LUNDBYE

«Στην αρχή της επιδημίας έκανα δύο συναυλίες μέσω υψηλής ποιότητας streaming που ήταν δωρεάν για το κοινό. Η μουσική βιομηχανία έχει πληγεί από την επιδημία και όλοι προσπαθούν να βρουν τρόπους να δημιουργήσουν εισόδημα», σημειώνει ο ίδιος και προσθέτει ότι τα έσοδα για τους περισσότερους καλλιτέχνες από τις streaming μουσικές πλατφόρμες είναι πενιχρά.

Ανάλογα με την πλατφόρμα, τα έσοδα για περίπου 1 εκατομμύριο streams ενός τραγουδιού κυμαίνονται από 4.000 έως 6.000 δολάρια. Με τη δισκογραφία στο ρελαντί, πολύ πριν από την επιδημία, οι συναυλίες ήταν η κύρια πηγή εσόδων για τους τραγουδιστές σε όλο τον κόσμο.

Ο Μαντς Λάνγκερ έπαιξε εκείνη τη μέρα περισσότερα από 20 τραγούδια, μόνος του, επάνω στη σκηνή, και σχεδιάζει να πατήσει γκάζι στην κορωνοφερμένη τάση του drive-in με νέες συναυλίες. Για όσο αντέχει το βολάν.

Η ιστορία των drive-in: από τις δόξες του ’50 και του ’60 στην παρακμή

Η επιδημία του κορωνοϊού επανέφερε αυτόν τον τρόπο διασκέδασης στη ζωή. Μένει να φανεί εάν θα είναι προσωρινό φαινόμενο ή εάν θα αντέξει. SHUTTERSTOCK

Σχεδόν άγνωστη εμπειρία στην Ελλάδα, τα drive-in, ως κινηματογράφοι ή εστιατόρια, μεσουρανούσαν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Η ιστορία τους ξεκινάει πολύ νωρίτερα, από τη δεκαετία του ’20 και ένας από τους πρώτους drive-in κινηματογράφους ήταν στο Κάμντεν του Νιου Τζέρσεϊ. Μετά τον πόλεμο η άνοδος του αμερικανικού βιοτικού επιπέδου που είχε ως σύμβολα την αγορά αυτοκινήτου και το σπίτι στα προάστια, συνοδεύτηκε, για τους νέους και τα ζευγάρια της εποχής, από μια έξοδο για σινεμά στα drive-in που άρχισαν να ξεπετάγονται σε δεκάδες και εκατοντάδες σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ.

Συνήθως αυτοί οι κινηματογράφοι πρόβαλλαν τις ταινίες μετά τις σκοτεινές αίθουσες και γι’ αυτό είχαν χαμηλό εισιτήριο και βραδιές του ενός δολαρίου. Ο ήχος μεταδίδονταν στην αρχή από μεγάφωνα κοντά στην οθόνη, ενώ αργότερα κάθε αυτοκίνητο είχε τα δικά του μικρά ηχεία. Τα drive-in πέρασαν και τα ίδια στη μικρή και στη μεγάλη οθόνη. Ο Αρνολντ έχει ένα τέτοιο στέκι για την παρέα του «Happy Days», στο «American Graffiti» τα κορίτσια του drive-in με μίνι φούστες και πατίνια σερβίρουν μπέργκερ στους νεότατους Ρίτσαρντ Ντρέιφους, Ρον Χάουαρντ και Χάρισον Φορντ, ενώ στο «Grease» ο Τζον Τραβόλτα κάνει τη λάθος κίνηση προς την Ολίβια Νιούτον ενώ παρακολουθούν –ή μάλλον όχι– μια ταινία. Τη δεκαετία του ’70, η καλωδιακή τηλεόραση, το βίντεο και η αναβάθμιση των κινηματογράφων οδηγούν τα drive-in σινεμά στην παρακμή και σε απονενοημένες κινήσεις, όπως την προβολή πορνό και αισθησιακών ταινιών. Η αγορά τους περιορίστηκε αλλά ποτέ δεν σταμάτησε εντελώς.

Η επιδημία του κορωνοϊού, ωστόσο, φαίνεται πως επανέφερε τα drive-in στη ζωή, τουλάχιστον προσωρινά. Με μέτρα προφύλαξης άνοιξαν ξανά στην Αμερική και πλέον ξεπετάγονται και στην Ευρώπη. Στην Κολωνία και σε άλλα κρατίδια της Γερμανίας τα εισιτήρια για τις ταινίες που προβάλλονται εξαντλούνται αμέσως, ενώ στη Στουτγάρδη ένας ιερέας τέλεσε τη Θεία Λειτουργία για τους πιστούς που ήταν μέσα στα αυτοκίνητά τους. Το ίδιο συμβαίνει στο Βίλνιους της Λιθουανίας, όπου το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας μετατράπηκε σε drive-in κινηματογράφο και διοργανώνονται drive-in συναυλίες.

«Είναι μια ευκαιρία να δώσουμε στο κοινό την ευκαιρία να δουν μια ζωντανή παράσταση των αγαπημένων τους καλλιτεχνών με τον καλύτερο τρόπο αυτή την περίοδο αλλά και για ένα μικρό εισόδημα για τους καλλιτέχνες και το τεχνικό προσωπικό», λέει στην «Κ» ο Ζιγκιμάντας Γκουνταναβίσιους από την εταιρεία ShowArt.

Η εταιρεία της Λιθουανίας έχει διοργανώσει τέσσερις drive-in συναυλίες για περίπου 400 άτομα με τα αυτοκίνητά τους και προγραμματίζει ακόμη έξι μέχρι το τέλος Μαΐου σε μεγαλύτερους χώρους για να υποδεχθούν περισσότερα αυτοκίνητα.

Οι τοπικές αρχές, μας λέει ο κ. Γκουνταναβίσιους, ήταν πρόθυμες να βοηθήσουν με τις απαραίτητες άδειες εφόσον τηρούνταν τα μέτρα προφύλαξης. Οπως συνέβη παντού, έτσι και στη Λιθουανία όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις αναβλήθηκαν ή ακυρώθηκαν μέχρι το τέλος Αυγούστου και η τοπική κυβέρνηση προσπαθεί να στηρίξει οικονομικά τους Λιθουανούς καλλιτέχνες και επαγγελματίες του πολιτισμού. Η οικονομία της χώρας πήρε πάλι μπροστά μόλις πριν από μία εβδομάδα με το άνοιγμα υπαίθριων καφέ και χώρων εστίασης.

Στην Ελλάδα η μόδα του drive-in δεν επικράτησε ποτέ. Μια μεγάλη ξύλινη κατασκευή στη Μαλακάσα είναι το μόνο που θυμίζει την πρώτη και μάλλον μοναδική απόπειρα λειτουργίας ενός drive-in κινηματογράφου που κράτησε μόλις για τρία χρόνια στα τέλη του ’70. Μπορεί το φάντασμα να ξαναζωντανέψει;

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ