ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
 
Σινεμά

Νέες ταινίες: Στον κήπο των αναμνήσεων

Newsroom Κ, Αθήνα

Η παιδική φαντασία και η αθωότητα ωστόσο αποδεικνύονται για άλλη μία φορά πανίσχυρες δυνάμεις

ΤΟΥ ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΧΑΡΜΠΗ

Ο μυστικός κήπος ★★½
ΔΡΑΜΑ (2020)
Σκηνοθεσία: Mαρκ Μάντεν
Ερμηνείες: Ντίξι Εντζεριξ,Κόλιν Φερθ, Τζούλι Γουόλτερς

Το βρετανικό οικογενειακό δράμα θυμίζει αρκετά τον παραμυθένιο «Λαβύρινθο του Πάνα», σε μια λιγότερο σκοτεινή εκδοχή του, η οποία προσφέρεται και σε μεταγλωττισμένη εκδοχή για τα μικρότερα παιδιά. Κάπου στα τέλη της αποικιοκρατίας στην Ινδία, η δεκάχρονη Μαίρη χάνει τους ευκατάστατους γονείς της και αναγκάζεται να επιστρέψει στην Αγγλία, για να ζήσει στην έπαυλη του καταθλιπτικού θείου της (Κόλιν Φερθ). Ανάμεσα σε μια αυστηρή οικονόμο και μια στοργική υπηρέτρια, η μικρή θα αρχίσει τις εξερευνήσεις, οι οποίες θα την οδηγήσουν σε έναν μυστικό κήπο· εκεί θα κάνει καινούργιες φιλίες και θα ανακαλύψει καλά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά. Η μικρή Ντίξι Εντζεριξ κερδίζει τις εντυπώσεις με τη ζωντάνια και τα σκέρτσα της, υποδυόμενη την πανέξυπνη αλλά και ελαφρώς κακομαθημένη Μαίρη, η οποία μετά την οδυνηρή απώλεια των δικών της, προσγειώνεται ανώμαλα σε μια νέα, ελάχιστα ευχάριστη πραγματικότητα.

Η παιδική φαντασία και η αθωότητα ωστόσο αποδεικνύονται για άλλη μία φορά πανίσχυρες δυνάμεις, ικανές να πλάσουν κόσμους και να παρηγορήσουν όπου χρειάζεται. Η Μαίρη πάντως δεν έχει ανάγκη να ξεχάσει· αντιθέτως προσπαθεί με όλες της τις δυνάμεις να ανακαλύψει το παρελθόν της μητέρας της, το οποίο κρύβεται στα βάθη του μυστικού κήπου. Εκεί, ανάμεσα στη φύση, τα ζώα και στο πλάι δύο καινούργιων φίλων, θα φέρει στην επιφάνεια μια όμορφη ιστορία αδελφικής αγάπης. Το γλυκόπικρο φιλμ του Μαρκ Μάντεν δεν έχει ιδιαίτερες εκπλήξεις, παντρεύει όμως αρμονικά το παραμύθι με την πραγματικότητα, σε ένα ευχάριστο σύνολο για μικρούς και μεγάλους.

Μεταφορά ★★★
Σκηνοθεσία: Ηλίας Γιαννακάκης
Αφήγηση: Αμαλία Μουτούση
Για την Εθνική Βιβλιοθήκη

Με γυρίσματα που κράτησαν τέσσερα ολόκληρα χρόνια, αλλά και πλούσιο αρχειακό υλικό, ο Ηλίας Γιαννακάκης ακολουθεί τη διαδικασία μετακόμισης της Εθνικής Βιβλιοθήκης από το παλαιό κτίριο στην οδό Πανεπιστημίου στο καινούργιο του ΚΠΙΣΝ. Ταυτόχρονα, η ίδια η Βιβλιοθήκη, μέσα από τη φωνή της Αμαλίας Μουτούση, αφηγείται την ιστορία της, η οποία διατρέχει τις δεκαετίες και ταυτίζεται με εκείνη του νέου ελληνικού κράτους. Αυτή η διπλή εξιστόρηση είναι και το μεγάλο ατού του ντοκιμαντέρ, που έχει αρκετές συγκινητικές στιγμές με πρωταγωνιστές πότε ανθρώπους και πότε βιβλία. Η ταινία θα προβληθεί 24-25/10 αποκλειστικά στον «Δαναό» (5.30 μ.μ.), παρουσία των συντελεστών.

Το μυστικό μας ★★½
Σκηνοθεσία: Γιούβαλ Αντλερ
Ερμηνείες: Νούμι Ραπάς, Τζόελ Κίναμαν, Κρις Μεσίνα
Τρομακτικές μνήμες

Θρίλερ με τη Νούμι Ραπάς, πάνω στα ψυχικά τραύματα που άφησε πίσω του ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Η Μάγια είναι μια γυναίκα από τη Ρουμανία, η οποία χτίζει μια καινούργια ζωή με τον σύζυγο και τον μικρό γιο της στα αμερικανικά προάστια της δεκαετίας του 1950.

Κάποια μέρα ωστόσο συναντά τον Τόμας, ο οποίος της ξυπνάει τρομακτικές μνήμες από τον πόλεμο και πλέον η εκδίκηση της γίνεται έμμονη ιδέα.

Το φιλμ του Γιούβαλ Αντλερ διαθέτει μια καλή ιδέα. Η Νούμι Ραπάς ερμηνεύει άρτια τη στοιχειωμένη από εφιάλτες γυναίκα, αν και οι προεκτάσεις της ιστορίας της θα μπορούσαν να ερευνηθούν σε μεγαλύτερο βάθος.

Η φωλιά
Σκηνοθεσία: Σον Ντέρκιν
Ερμηνείες: Τζουντ Λο, Κάρι Κουν, Τάνια Αλεν
Ρομαντικό δράμα

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Σον Ντέρκιν του εξαιρετικού «Martha, Marcy May, Marlene» παρουσιάζει ένα ρομαντικό δράμα που εκτυλίσσεται στη Βρετανία των αρχών της δεκαετίας του 1980. Ο Ρόρι (Τζουντ Λο), ένας χαρισματικός επιχειρηματίας από την Αμερική, μετακομίζει στα περίχωρα του Λονδίνου, με την ελπίδα να επωφεληθεί από την οικονομική άνθηση της εποχής. Μένοντας ωστόσο σε μια εξοχική βίλα, η σύζυγός του, Αλισον (Κάρι Κουν), δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και βυθίζεται όλο και περισσότερο στο σκοτάδι. Καθώς η υπόσχεση για μια καινούργια αρχή σταδιακά ναυαγεί, το ζευγάρι θα έρθει αντιμέτωπο με μερικές καλά κρυμμένες και δύσκολες αλήθειες.

ΕΜΕΙΣ…

Γυρίσματα στη χώρα μας πραγματοποιεί αυτές τις μέρες η καινούργια ταινία του βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα Ρούμπεν Εστλουντ. Στο «Τρίγωνο της θλίψης», ένα πολυτελές γιοτ γεμάτο με πλούσιους, κακότροπους επιβάτες και έναν εξίσου δύστροπο μαρξιστή καπετάνιο ναυαγεί σε κάποιο ερημονήσι. Εκεί η ιεραρχία της δύναμης και της εξουσίας αλλάζει ριζικά και μια Φιλιππινέζα καμαριέρα ηγείται στον αγώνα για επιβίωση, καθώς ο Σουηδός κινηματογραφιστής επιχειρεί ένα σχόλιο πάνω στον παρηκμασμένο σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Το φιλμ, στο οποίο πρωταγωνιστούν οι Γούντι Χάρελσον, Χάρις Ντίκινσον και Τσάρλμπι Ντιν, πραγματοποιεί γυρίσματα στη Χιλιαδού της Εύβοιας και αργότερα στην Πελοπόννησο.

…ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Τις έντεκα συνολικά ταινίες θα φτάσει το franchise του «Fast and Furious» προτού ολοκληρωθεί, όπως αποκάλυψε ο σκηνοθέτης των περισσότερων από τα μέρη της δημοφιλούς περιπέτειας, Τζάστιν Λιν. Με το ένατο φιλμ να έχει αναβάλει προς το παρόν την κυκλοφορία του λόγω πανδημίας, ουσιαστικά τα δύο που θα ακολουθήσουν θα μας οδηγήσουν σε παραπάνω από δύο δεκαετίες παρέα με τον Ντόμινικ Τορέτο (Βιν Ντίζελ) και την παρέα του των φανατικών του αυτοκινήτου, που έχει πληθύνει τα τελευταία χρόνια. Με κερδοφορίες βέβαια που φτάνουν ή και ξεπερνούν το ένα δισ. δολάρια ανά σίκουελ, δυσκολεύεται κανείς να πιστέψει πως το «Fast and Furious» όντως θα τελειώσει.

«Το σινεμά είναι ένας καθρέφτης, που ο καθένας χρησιμοποιεί όπως θέλει»

Θα έρθει η φωτιά ★★½
Σκηνοθεσία: Ολιβερ Λάσε
Ερμηνείες: Αμαδόρ Αρίας, Μπενεντίκτα Σαντσές

Αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί επίσης στις αίθουσες η ταινία που απέσπασε την κορυφαία διάκριση του Χρυσού Αλέξανδρου στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το φιλμ από τη Γαλικία αφηγείται την ιστορία του Αμαδόρ, ενός πενηντάρη άνδρα, ο οποίος βγαίνει από τη φυλακή έχοντας εκτίσει ποινή για εμπρησμό και επιστρέφει στο μικρό χωριό στα βουνά της πατρίδας του. Εκεί περνάει μια δύσκολη και γεμάτη στερήσεις καθημερινότητα, μαζί με την ηλικιωμένη μητέρα του, μέχρι που ο εφιάλτης της φωτιάς θα επιστρέψει για να τον στοιχειώσει.

Ο σκηνοθέτης Ολιβερ Λάσε δημιουργεί έναν χαμηλών τόνων αντιήρωα, επιχειρώντας να «παίξει» με τα συναισθήματα του θεατή. «Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν βλέπουμε τον Αμαδόρ να βάζει φωτιά. Κάποιοι θεατές θα αισθανθούν πως είναι ένοχος και άλλοι αθώος. Το σινεμά είναι ένας καθρέφτης, που ο καθένας χρησιμοποιεί όπως θέλει. Συχνά ο καθρέφτης σπάει στο πάτωμα και καθένας διαλέγει ένα κομμάτι του, πιστεύοντας πως αυτό που βλέπει είναι η αλήθεια. Η αληθινή ζωή, όμως, νομίζω πως είναι πολύ πιο περίπλοκη. Από τεχνικής απόψεως, κάποιος που λατρεύει τη φύση, όπως ο Αμαδόρ, θα μπορούσε να είναι και ψυχοπαθής. Και ο Χίτλερ αγαπούσε τη φύση. Δεν ήθελα να δικαιολογήσω κάποια πράξη ή να την κατανοήσω, αλλά μόνο να δείξω ότι ένα ανθρώπινο ον μπορεί να είναι περίπλοκο», μας λέει ο ίδιος σχετικά.

Ο Αμαδόρ είναι ένας φαινομενικά σκληρός και σίγουρα ταλαιπωρημένος άνδρας, ο οποίος επιλέγει μια ήσυχη ζωή μακριά από περιπέτειες, φροντίζοντας παράλληλα την ηλικιωμένη μητέρα του. «Μου αρέσει και βρίσκω ενδιαφέροντα έναν άνδρα που έχει την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση, δίχως όμως να διαθέτει τα εργαλεία για να προστατεύσει αυτές τις αρετές. Είναι σαν τα πληγωμένα ζώα που προσπαθούν να κρυφτούν. Ταυτόχρονα νοιάζεται και φροντίζει τη μητέρα του, παρά τα δικά του προβλήματα. Πόσοι θα είχαν την πνευματική δύναμη και αυτή την αίσθηση του καθήκοντος;» επισημαίνει ο δημιουργός της ταινίας.

Το επαρχιακό, βουνίσιο τοπίο της Γαλικίας παίζει σχεδόν εξίσου σημαντικό ρόλο στο φιλμ με τους πρωταγωνιστές: «Πριν από 20 χρόνια το σπίτι μου σχεδόν κάηκε από μια τέτοια φωτιά σε δάσος. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κανένα πολιτικό όραμα για την επαρχία και οι πολλές βροχές μεταβάλλουν τον τόπο σε ζούγκλα. Η ταινία έχει να κάνει και με την περιφέρεια, που αφήνεται στην τύχη της, καθώς και με τον μοντερνισμό, ο οποίος σκοτώνει την παράδοση. Γενικώς επιχειρεί να συλλάβει μια στιγμή παρακμής στον κόσμο».

Οσο για τις τρομερές φωτιές που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια σε διάφορα μέρη του κόσμου –και στη χώρα μας– ο Ολιβερ Λάσε δίνει τη δική του ερμηνεία. «Πιστεύω πως πρόκειται για ένα συνδυασμό της κλιματικής αλλαγής μαζί με τη λεγόμενη “βιομηχανία της φωτιάς”, των μεγάλων συμφερόντων δηλαδή και της πολιτικής διαφθοράς που αφήνει τέτοια πράγματα να συμβαίνουν. Σίγουρα πάντως και η ίδια η γη έχει λιγότερη υγρασία και είναι πιο δύσκολο να αντισταθεί στη φωτιά. Ειδικά όταν οι νέες κλιματικές συνθήκες ευνοούν την εξάπλωση ενός νέου τύπου φωτιάς, που μοιάζει με κυκλώνα και είναι σχεδόν αδύνατο να καταπολεμηθεί».

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ